جام الست

                  سجده ای زد بر لب درگاه او              

پر زلیلا شد دل پر آه او     

گفت یا رب از چه خوارم کرده ای
بر صلیب عشق دارم کرده ای
 
 
جام لیلا را به دستم داده ای
وندر این بازی شکستم داده ای

نشتر عشقش به جانم می زنی
دردم از لیلاست آنم می زنی
 
 
 
خسته ام زین عشق، دل خونم مکن
من که مجنونم تو مجنونم مکن

مرد این بازیچه دیگر نیستم
این تو و لیلای تو ... من نیستم
 
 
گفت: ای دیوانه لیلایت منم
در رگ پیدا و پنهانت منم

سال ها با جور لیلا ساختی
من کنارت بودم و نشناختی
 
 

 
عشق لیلا در دلت انداختم
صد قمار عشق یک جا باختم
 
 
کردمت آوارهء صحرا نشد
گفتم عاقل می شوی اما نشد
 
 

 
 
سوختم در حسرت یک یا ربت
غیر لیلا برنیامد از لبت

 
روز و شب او را صدا کردی ولی
دیدم امشب با منی گفتم بلی
 
 
 
مطمئن بودم به من سرمیزنی
در حریم خانه ام در میزنی

حال این لیلا که خوارت کرده بود
درس عشقش بیقرارت کرده بود

مرد راهش باش تا شاهت کنم
صد چو لیلا کشته در راهت کنم  
 
 
 
  
 
مرتضی عبدالهی
 
 
 
/ 1 نظر / 15 بازدید
مهدی

درود...خیلی زیباست وبلاگتان وقتی پست هایی با مضمون شعر میگذارین...روح ام تازه میشه...و چه شعر های نغزی انتخابی میکنید...منم شعری تقدیم میکنم به شما از واقف تبریزی... گوزلیم دوشونمزیدیم کی عشقین فکاری واردیر سن گلیپ سوروش بو غمدن کی منه نه کاری واردیر گوزلیم سنین بو هیجرین گتیریپ بلا سفردن کی وصال هم بلای ره انتظاری واردیر ایچیسن می جوانی کی کونول بیتیپ خوش السون من ایچیپ شراب هیجرون نه قدر خماری واردیر بیلیرم کی خسرو گتمز آیری اورکلرده عشقه شیرینین اوزون کمندی هوس شکاری واردیر اورییم سینیخ سازیدی سسی خوش گلر قدیمنن نه حزن ترانه لر کی سنه یادگاری واردیر غمه دئه گچیپ گدر کن اورییمده قالمیایدی کی سینیپ هوسده کونوم غم روزگاری واردیر منیم او امید گلومده توتوشوبدو بیر خزانا غمین اولماسین کلوم کی سوگیلین بهاری واردیر اورییم اوتا دوشوبدور سویلیور فغان سوزونی واقیفا کونولده هر دم غم بی قراری واردیر